Je zou het haast vergeten, maar er is nog steeds iets gaande met het klimaat. Het is zeer duidelijk dat men in tijden van geopolitieke onrust, oorlogen, oliecrises en leiders met zeer enge visies algauw het klimaat, de opwarming van de planeet en de ontwrichting van klimaatmodellen naar de achtergrond duwt. Vanuit puur economisch oogpunt heb ik daar begrip voor, maar mijn ecologische hart bloedt wel.
Het is niet omdat we er geen aandacht meer aan besteden, dat de problematiek verdwenen is, integendeel. Stormen worden intenser en frequenter en de natuur gaat fors tekeer omdat de patronen nu eenmaal aan het verschuiven zijn. Denk dan aan de bosbranden in Californië en Australië, de overstromingen in Zuid-Frankrijk en Spanje, de hittekoepels boven Europa en de VS, ... Om nog maar te zwijgen over het feit dat de laatste tien jaar elk jaar wel een record werd gebroken. Blijven praten en schrijven over de problematiek is dus nodig, actie ondernemen is nodig, feiten voorleggen blijft nodig. Ik was dan ook maar al te blij dat Eric Goens recent een docu had gemaakt over het noodzakelijke onderzoek dat op de Zuidpool wordt uitgevoerd. Onderzoek dat aantoont dat alles echt wel veel sneller gaat dan we zouden denken.
2050
De docu is eigenlijk een film die begin 2025 te zien was in bepaalde zalen. Sinds recent is de film opgedeeld in kortere afleveringen die je volledig kan bekijken op VRT Max. Het is die reeks ook die ik in één ruk heb uitgekeken en die ik via deze weg iedereen warm aanbeveel.
Goens is met zijn crew naar Antarctica getrokken om het werk aan en op de Prinses Elisabeth-basis te belichten. Werk dat helemaal is toegespitst op onderzoek naar de klimaatverandering die ook stevig is losgebarsten boven de Zuidpool. Het verdient respect dat pioniers en wetenschappers, begaan met de klimaatproblematiek, hun leven toewijden aan onderzoek in de meest barre omstandigheden. Onderzoek dat essentieel is om voorspellingen te doen, projecties te maken en de wereld wakker te schudden. De reeks volgt zo prof. Rignot die de wereld de constante veranderingen met Nisar in beeld zal brengen.
Nisar
De Nisar-satelliet, het geesteskind van prof. dr. Eric Rignot, zal onder andere de wijzigingen aan de oppervlakte in kaart brengen, wereldwijd. Door zeer frequent nieuwe, gedetailleerde beelden te maken met radartechnologie op korte intervallen, zal zeer duidelijk worden hoe snel alles aan het veranderen is.
(foto: Nasa)
Gas geven
Ik maak me geen illusies, niet iedereen zal even warm worden van een documentaire over de Zuidpool of de klimaatproblematiek. Het invididualisme viert hoogtij, ten koste van de samenleving, dus we moeten als mens ons eigenbelang durven te overstijgen om het algemeen goed en de toekomst van onze planeet te dienen. Neen, ik wil me daarmee niet wollig opstellen, dat zijn gewoon de feiten. En ofwel gaan we daarmee aan de slag, ofwel kijken we weg. Ik kies voor het eerste, voor het nemen van initiatieven om energieconsumptie anders in te zetten, met meer ruimte voor groene energie en een afbouw van verbranding van fossiele grondstoffen.
In de zes jaar dat ik aan het roer van Watt's Next sta, zie ik de klant evolueren en zich bewuster oriënteren op maatregelen om meer groene energie in te zetten, op te slaan en te hergebruiken. Ja, ook met de wagen als energiebuffer. Dat stemt me gerust, want dat betekent dat de materie veel meer leeft dan ik zou durven denken. Nu is het zaak om technologie voor iedereen beschikbaar, toegankelijk en betaalbaar te maken. Er is dus nog wat werk voor de boeg, maar dat is geen drempel, wel een missie waar we graag onze tanden in zetten.
En graag voor 2050 met tastbare resultaten ...
Tim